Wie zijn wij?

Het Parkinson Café en de andere activiteiten worden georganiseerd door een zestal montere mensen. Patiënten  en mantelzorgers, zeker, maar vooral mensen die ervan doordrongen zijn dat Parkinson ook positieve emoties en krachten los kan maken. Daarom zetten Pieter Vink, Irma Scheurink, Hans Buitendijk, Rolf Clason en Paulus Bakx zich met hart en ziel in, gesteund door gesteund door hulpvaardige vrijwilligers.

PieterPieter Vink, Voorzitter

Ik ben getrouwd met Myriam en in het rijke ‘bezit’ van een dochter Nadine. In 2008 is bij mij de diagnose Parkinson gesteld. Ik heb mijn hele leven lang in het onderwijs gewerkt, eerst in het basisonderwijs, later in het Middelbaar Beroeps Onderwijs.
Sinds enkele jaren geef ik geen les meer en werk halve dagen. Mijn werkgever heeft voor mij een alternatief takenpakket kunnen samenstellen, waarmee ik zeer gelukkig ben.
Ik kan een bezoekje aan ons Parkinson Café van harte aanbevelen, omdat door de contacten met lotgenoten er weer een wereld voor je open gaat!

IrmaIrma Scheurink, Vicevoorzitter

Ik ben moeder van 5 kinderen en oma van de 4 liefste kleinkinderen op de hele  wereld, en heb sinds 2012 de diagnose Parkinson. Ik vind het belangrijk te kijken naar wat je wel kunt en dat er uit te halen. Zo heb ik inmiddels 4x deelgenomen aan de fietstocht Bike4Parkinson (zie ook Irma4Parkinson en het Parkinson Magazine van januari 2015). Dit heeft veel plezierige contacten met lotgenoten opgeleverd. En omdat je Parkinson niet alleen hebt, is het Parkinson Café er voor iedereen die met Parkinson te maken heeft. Ook voor andere gezinsleden zijn de contacten erg belangrijk. Ik wil iedereen stimuleren ook te gaan bewegen; wie fietst mee?

RolfRolf Clason

Ik ben Rolf Clason, in de breedte gevormd: statistiek/ methodologie, talen, linguïstiek, psychologie, rechten. Ik was werkzaam in het onderwijs (docent Frans, Nederlands, informatica en systeem- en netwerkbeheerder) en in de politiek (PvdA: afdelingsvoorzitter, gemeenteraadslid).  Ik ben getrouwd met Diana. Wij hebben een zoon Daniel, die aan het conservatorium studeert (trompet).
Parkinson is bij mij vroeg, misschien héél vroeg begonnen, totdat het rond 2007 onmiskenbaar werd en er een diagnose kwam.  Ik “schreef” altijd al, maar nu heb ik mij ontwikkeld tot semiprofessioneel dichter. Twee bundels hebben het licht gezien en er komt meer. Als raadslid deed ik vooral de zorgsector, waarbij mij vaak opviel dat het belangrijk is voor patiënten om contact met elkaar te hebben, vandaar mijn interesse voor een “Parkinsoncafé”.

HansHans Buitendijk

Ik ben getrouwd met Cocky. Samen hebben wij 6 kinderen. In 2010 is bij mij de diagnose Parkinson gesteld. Ook ik ben mijn hele leven al werkzaam in het onderwijs, eerst als docent Engels en later als adjunct directeur op het Stanislascollege Westplantsoen in Delft.
Sinds mijn afkeuring ben ik als vrijwilliger nog steeds aan de school verbonden. Dat is goed voor de sociale contacten en mijn gevoel van eigenwaarde. Het delen van ervaringen met de ziekte van Parkinson is de reden dat ik mijn steentje wil bij dragen aan het Parkinsoncafe.

PaulusPaulus Bakx, Mantelzorger

Ik ben getrouwd met Irma en werk in de automatisering. Naast het Parkinson Café zijn we al vele jaren o.a. ook vrijwilliger bij het Rijswijks Jeugd Theater.
Parkinson Café Delft en omstreken is voor en door mensen met Parkinson én hun omgeving!

 

De ontmoetingsplaats voor Parkinson Patiënten